Στατική Επάρκεια & Αντισεισμικός Έλεγχος

Αντισεισμικοί Κανονισμοί & Μελέτη Στατικής Επάρκειας Παλαιών Κτιρίων

Η στατική επάρκεια και η αντισεισμική θωράκιση ενός κτιρίου αποτελούν τη σημαντικότερη εγγύηση για την ασφάλεια του

Η εξέλιξη των Αντισεισμικών Κανονισμών και των Κανονισμών Σκυροδέματος στην Ελλάδα αντικατοπτρίζει την προσπάθεια της επιστημονικής κοινότητας να θωρακίσει τις κατασκευές απέναντι στην έντονη σεισμική δραστηριότητα της χώρας.
Για έναν ιδιοκτήτη ή αγοραστή ακινήτου, η γνώση του έτους έκδοσης της οικοδομικής άδειας είναι το "κλειδί" για να κατανοήσει τη στατική συμπεριφορά του κτιρίου του

Η γνώση του ιστορικού κανονιστικού πλαισίου και της μεθόδου των επιτρεπόμενων τάσεων (DIN) αποτελεί απαραίτητο εφόδιο για τον σύγχρονο Πολιτικό Μηχανικό που καλείται να πραγματοποιήσει έλεγχο στατικής επάρκειας σε κτίρια παλαιότερων δεκαετιών.
Κατανοώντας τη φιλοσοφία με την οποία σχεδιάστηκαν αρχικά αυτές οι κατασκευές —όπου η ασφάλεια βασιζόταν σε μειωμένες αντοχές υλικών υπό ασυνδύαστα φορτία, χωρίς τις σύγχρονες έννοιες της πλαστιμότητας και του ικανοτικού σχεδιασμού—
ο μηχανικός μπορεί να ερμηνεύσει σωστά την υφιστάμενη κατάσταση του φορέα. Αυτό του επιτρέπει να εντοπίσει με ακρίβεια τις πραγματικές ευπάθειες του κτιρίου, να αποφύγει λανθασμένες παραδοχές στο υπολογιστικό μοντέλο και, τελικά,
να σχεδιάσει στοχευμένες, ασφαλείς και οικονομικά βιώσιμες επεμβάσεις ενίσχυσης με βάση τον ΚΑΝ.ΕΠΕ. ή τους Ευρωκώδικες.

1. Η Χρονική Εξέλιξη των Αντισεισμικών Κανονισμών (Σκυρόδεμα & Άλλα Υλικά)

Πίνακας Ιστορικής Εξέλιξης Κατασκευών Οπλισμένου Σκυροδέματος
Χρονική Περίοδος Αντισεισμικός Κανονισμός-Κανονισμός Σκυροδέματος
Πριν το 1959 Ανύπαρκτος (Μόνο εμπειρικές διατάξεις)Προσωρινές Διατάξεις (1954)Κτίρια χωρίς αντισεισμικό σχεδιασμό. Χαμηλή ποιότητα υλικών.
1959 – 1984 ΕΑΚ 1959 (Ο πρώτος επίσημος Αντισεισμικός) ΚΟΣ 1954 / 1980Σχεδιασμός με στατικές οριζόντιες δυνάμεις. Χωρίς πρόβλεψη για πλαστιμότητα.
1985 – 1995 Πρόσθετα Άρθρα 1984/85 (Μετά το 1981) ΚΑΝΟΣ 1985 (Νέος Κανονισμός)Ποιοτική αναβάθμιση. Εισαγωγή πλαστιμότητας, πυκνότεροι συνδετήρες.
1995 – 2000 ΝΕΑΚ 1995 (Νέος Ελληνικός Αντισεισμικός) ΕΚΩΣ 2000 (Ελληνικός Κανονισμός)Σύγχρονες μέθοδοι ανάλυσης, εισαγωγή φάσματος, έλεγχοι σε κόμβους.
2000 – Σήμερα ΕΑΚ 2000 / 2003 & Ευρωκώδικες (EC 8) ΕΚΩΣ 2000 (Τροποποιήσεις) / EC 2Κτίρια εξαιρετικά υψηλής αντισεισμικής θωράκισης.

Κανονισμοί Σχεδιασμού & Επεμβάσεων για Άλλα Υλικά
Μεταλλικά Κτίρια: * Σχεδιασμός νέων: Ευρωκώδικας 3 (EN 1993)Υφιστάμενα / Επεμβάσεις: Ευρωκώδικας 8 (Μέρος 3) & συμπληρωματικές διατάξειςΠροκλήσεις ελέγχου:
Έλεγχος για λυγισμό μελών, ποιότητα και αντοχή κοχλιωτών ή συγκολλητών συνδέσεων, καθώς και διάβρωση (σκουριά).
Ξύλινες Κατασκευές:Σχεδιασμός νέων: Ευρωκώδικας 5 (EN 1995)Υφιστάμενα / Επεμβάσεις: Ευρωκώδικας 8 (Μέρος 3) & Διεθνή Πρότυπα (ISO/fDIS 13910)Προκλήσεις ελέγχου:
Έλεγχος για βιολογική υποβάθμιση (σήψη, έντομα), υγρασία, ποιότητα των ξύλινων συνδέσμων και γήρανση του υλικού.
Φέρουσα Τοιχοποιία (Πέτρινα / Τούβλινα):Σχεδιασμός νέων: Ευρωκώδικας 6 (EN 1994)Υφιστάμενα / Επεμβάσεις: ΚΑΔΕΤ (Κανονισμός Αποτίμησης & Δομητικών Επεμβάσεων Τοιχοποιίας)Προκλήσεις ελέγχου:
Έλεγχος για αποκόλληση ευκάμπτων τοίχων, ποιότητα κονιάματος, ρηγματώσεις από καθιζήσεις και απουσία διαζωμάτων (σενάζ).

Το Ιστορικό Υπόβαθρο των Επιτρεπόμενων Τάσεων (Πρότυπα DIN)
Πριν από την καθιέρωση των Ευρωκωδίκων και των σύγχρονων ελληνικών κανονισμών, η μεθοδολογία σχεδιασμού για τα μεταλλικά, τα ξύλινα και τα κτίρια από τοιχοποιία βασιζόταν στη
Μέθοδο των Επιτρεπόμενων Τάσεων (Working Stress Design / Allowable Stress Design), με πολύ έντονη την επιρροή των γερμανικών προτύπων DIN:
Μεταλλικές Κατασκευές: Πριν τον Ευρωκώδικα 3, στην Ελλάδα εφαρμόζαμε τον Κανονισμό του 1954 (Β.Δ. 11-12-1954), ο οποίος ήταν σχεδόν πιστή μετάφραση των γερμανικών DIN 1050 και DIN 4114 (για τον λυγισμό).
Η τάση λειτουργίας δεν έπρεπε να ξεπερνά μια "επιτρεπόμενη τάση" (όριο διαρροής διά συντελεστή ασφαλείας 1.4 έως 1.6).
Ξύλινες Κατασκευές: Ίσχυε ο Κανονισμός Ξύλινων Έργων του 1954, βασισμένος στο γερμανικό πρότυπο DIN 1052. Λόγω των αβεβαιοτήτων του ξύλου, οι επιτρεπόμενες τάσεις ήταν εξαιρετικά χαμηλές.
Φέρουσα Τοιχοποιία: Ο σχεδιασμός γινόταν με τον Κανονισμό Φορτίσεως του 1945/1959 (βασισμένος στο DIN 1053), όπου οι επιτρεπόμενες τάσεις θλίψης ήταν πολύ μικρές και η εφελκυστική αντοχή θεωρούνταν μηδενική.

2. Νομικό & Κανονιστικό Πλαίσιο Επισκευών και Ενισχύσεων


Όταν καλούμαστε να επέμβουμε σε μια υφιστάμενη κατασκευή με σκοπό την επισκευή βλαβών (από σεισμό, χρόνο ή καθιζήσεις) ή την ενίσχυσή της λόγω αλλαγής χρήσης και προσθηκών, η μελέτη δεν γίνεται με βάση τους κανονισμούς των νέων κτιρίων.
Η ελληνική νομοθεσία ορίζει αυστηρά και εξειδικευμένα κανονιστικά πλαίσια ανάλογα με το υλικό του φέροντος οργανισμού:

Οπλισμένο Σκυρόδεμα: Εφαρμόζεται ο ΚΑΝ.ΕΠΕ. (Κανονισμός Επεμβάσεων), ο οποίος ορίζει επακριβώς την αποτίμηση και τον σχεδιασμό ενισχύσεων, παράλληλα με τον Ευρωκώδικα 8 (Μέρος 3).

Φέρουσα Τοιχοποιία (Πέτρινα & Πλινθόκτιστα): Εφαρμόζεται ο ΚΑΔΕΤ (Κανονισμός Αποτίμησης και Δομητικών Επεμβάσεων Τοιχοποιίας).
Οι τυπικές επεμβάσεις περιλαμβάνουν βαθύ αρμολόγημα, τσιμεντενέματα, εκτοξευόμενο σκυρόδεμα (μανδύες / gunite), τοποθέτηση ελκυστήρων (ντίζες) και χρήση ανθρακονημάτων (FRPs).

Μεταλλικές & Ξύλινες Κατασκευές: Καθώς δεν υπάρχει αυτόνομος ελληνικός κανονισμός επεμβάσεων, οι μελέτες βασίζονται εξολοκλήρου στον Ευρωκώδικα 8 (Μέρος 3) για τον έλεγχο των συνδέσεων και του λυγισμού,
σε συνδυασμό με τους Ευρωκώδικες 3 και 5 για τη διαστασιολόγηση των νέων στοιχείων ενίσχυσης.

3. Πότε Είναι Υποχρεωτικός ο Έλεγχος Στατικής Επάρκειας;

Η εκπόνηση Μελέτης Στατικής Επάρκειας απαιτείται υποχρεωτικά από τη νομοθεσία στις εξής βασικές περιπτώσεις:

• Υπαγωγή στον Ν. 4495/2017: Για αυθαίρετες κατασκευές ή αλλαγές χρήσης που ανήκουν σε κατηγορίες υψηλού κινδύνου (π.χ. κτίρια συνάθροισης κοινού, βιομηχανίες, εμπορικά κτίρια, εκπαίδευση, ή κατοικίες με μεγάλες αυθαιρεσίες).
• Αλλαγή Χρήσης Ακινήτου: Όταν η νέα χρήση του κτιρίου επιφέρει δυσμενέστερα στατικά φορτία (π.χ. μετατροπή μιας απλής κατοικίας ή γραφείου σε κατάστημα, καφετέρια, γυμναστήριο ή αποθήκη).
• Προσθήκη Ορόφου ή Επέκταση: Κάθε φορά που σχεδιάζεται κατακόρυφη προσθήκη (όροφος) ή οριζόντια επέκταση που επηρεάζει τον φέροντα οργανισμό του υφιστάμενου κτιρίου.
• Μετά από Σεισμό, Πυρκαγιά ή Εμφανείς Φθορές: Αν το κτίριο έχει υποστεί σοβαρές ρωγμές, καθιζήσεις, διάβρωση οπλισμού από την υγρασία ή βλάβες από σεισμικό γεγονός.

4. Οι 3 Βαθμίδες Προσεισμικού Ελέγχου Κατασκευών

Πρωτοβάθμιος Προσεισμικός Έλεγχος (Ταχύς Οπτικός Έλεγχος):
Γίνεται με τη συμπλήρωση ειδικού «Δελτίου Πρωτοβάθμιου Ελέγχου» (ΔΕ.Π.Ε.).
Σκοπός είναι η γρήγορη καταγραφή της κατάστασης του κτιρίου, των εμφανών βλαβών, της χρονολογίας και της σεισμικής ζώνης, χωρίς όργανα ή καθαιρέσεις.
Δευτεροβάθμιος Προσεισμικός Έλεγχος:
Εφαρμόζεται σε κτίρια με «ύποπτα» ευρήματα από τον πρωτοβάθμιο έλεγχο.
Περιλαμβάνει απλούς υπολογισμούς (π.χ. τεμνουσών βάσης) χωρίς χρήση των οπλισμών του φέροντα οργανισμού.  Ο σκοπός του Β' Βαθμίου είναι να κατατάξει το κτίριο σε μια κλίμακα επικινδυνότητας (να βγάλει έναν βαθμολογικό δείκτη προτεραιότητας ελέγχου)
Τριτοβάθμιος Προσεισμικός Έλεγχος (Περιλαμβάνει την Αποτίμηση και τον Ανασχεδιασμό):
Η αποτίμηση είναι η διαδικασία ελέγχου της φέρουσας ικανότητας του υφιστάμενου κτιρίου στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα, προκειμένου να διαπιστωθεί αν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις ασφαλείας. 
Ο ανασχεδιασμός ξεκινά εκεί που τελειώνει η αποτίμηση, εφόσον η αποτίμηση δείξει ότι το κτίριο δεν επαρκεί και απαιτούνται επεμβάσεις (ενισχύσεις ή επισκευές).
Το στάδιο του τριτοβάθμιου ελέγχου, περιλαμβάνει πλήρη αποτύπωση, λήψη δοκιμίων (πυρηνοληψίες), εργαστηριακούς ελέγχους, μη καταστροφικές μεθόδους ( πλήθος και διάμετρος οπλισμού, ποιότητα σκυροδέματος) και σύνταξη ψηφιακού υπολογιστικού μοντέλου (π.χ. push-over ανελαστική στατική ανάλυση ή δυναμική ανελαστική ανάλυση) βάσει ΚΑΝ.ΕΠΕ. ή Ευρωκωδίκων.

5. Τι Περιλαμβάνει ο Ψηφιακός Φάκελος και Ποια είναι η Διαδικασία;

Ποια έγγραφα περιλαμβάνει ο Ψηφιακός Φάκελος;Για την πλήρη στατική αποτίμηση και τη δημιουργία του ψηφιακού φακέλου του ακινήτου, ο Πολιτικός Μηχανικός συλλέγει, ελέγχει και αρχειοθετεί τα εξής απαραίτητα στοιχεία:

Στέλεχος και Σχέδια της Οικοδομικής Άδειας:
Κατόψεις, όψεις, τομές και τα αρχικά ξυλότυπα/στατικά σχέδια (εφόσον υπάρχουν).
Ιστορικά Έγγραφα & Κανονισμοί:
Στοιχεία που αποδεικνύουν το έτος κατασκευής και το κανονιστικό πλαίσιο της εποχής (π.χ. παλαιές άδειες με βάση τα πρότυπα DIN ή τους κανονισμούς του 1954/1959).
Δικαιολογητικά Τακτοποίησης Αυθαιρέτων:
Δηλώσεις υπαγωγής, σχέδια και πρόστιμα σε περίπτωση που το ακίνητο έχει νομιμοποιηθεί με τον Ν. 4495/17.
Δελτία Ελέγχου & Μελέτες:
Τα Δελτία Δομικής Τρωτότητας (ΔΕΔΟΤΑ), τα Δελτία Πρωτοβάθμιου Προσεισμικού Ελέγχου (ΔΕ.Π.Ε.) ή η τελική Μελέτη Στατικής Επάρκειας.
Στοιχεία Υλικών & Εργαστηριακές Μετρήσεις:
Τα αποτελέσματα των επιτόπιων ελέγχων (π.χ. πυρηνοληψίες για σκυρόδεμα, μετρήσεις υγρασίας για ξύλο, ποιοτικοί έλεγχοι κονιάματος για τοιχοποιία, έλεγχοι διάβρωσης/σκουριάς για μεταλλικά).

Η Διαδικασία Έκδοσης και Μελέτης από τον ΜηχανικόΗ συνεργασία μας με τον πελάτη και η τεχνική επεξεργασία του έργου ακολουθεί μια αυστηρά δομημένη πορεία 4 βημάτων, διασφαλίζοντας την απόλυτη εγκυρότητα της μελέτης

Βήμα 1: Συλλογή Αρχείου & Ιστορική Έρευνα:
Συγκεντρώνουμε όλο το διαθέσιμο ιστορικό υλικό από τις πολεοδομίες και τον ιδιοκτήτη, αναλύοντας τη φιλοσοφία σχεδιασμού του κτιρίου (π.χ. αν έχει υπολογιστεί με τη μέθοδο των επιτρεπόμενων τάσεων ή σύγχρονους Ευρωκώδικες).
Βήμα 2: Επιτόπια Αυτοψία & Γεωμετρική Αποτύπωση:
Πραγματοποιούμε αναλυτική επίσκεψη στο ακίνητο για να αποτυπώσουμε με ακρίβεια τον φέροντα οργανισμό (κολώνες, δοκούς, πέτρινους τοίχους, μεταλλικές ή ξύλινες διατομές) και να καταγράψουμε τυχόν εμφανείς φθορές, ρηγματώσεις ή καθιζήσεις.
Βήμα 3: Μη Καταστρεπτικοί Έλεγχοι & Εργαστήριο:
Όπου απαιτείται (Τριτοβάθμιος έλεγχος), εξειδικευμένα συνεργεία λαμβάνουν δοκίμια ή κάνουν μετρήσεις με ειδικά όργανα (κρουσιμέτρηση, μαγνητογράφηση, υπέρηχους) για να βρούμε τις πραγματικές τρέχουσες αντοχές των υλικών.
Βήμα 4: Ψηφιακό Υπολογιστικό Μοντέλο & Παράδοση:
Εισάγουμε όλα τα στοιχεία σε σύγχρονα στατικά προγράμματα στον Η/Υ. Πραγματοποιείται η αναλυτική αποτίμηση (π.χ. push-over ανάλυση), εκδίδεται το Πιστοποιητικό Στατικής Επάρκειας ή η μελέτη επεμβάσεων/ενισχύσεων (βάσει ΚΑΝ.ΕΠΕ., ΚΑΔΕΤ ή Ευρωκωδίκων) και παραδίδεται ο πλήρης ψηφιακός φάκελος στον ιδιοκτήτη.

Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)

Τι είναι ο Πρωτοβάθμιος Προσεισμικός Έλεγχος;

Είναι ένας γρήγορος, οπτικός έλεγχος που γίνεται χωρίς καθαιρέσεις ή ειδικά όργανα. Ο μηχανικός καταγράφει την υφιστάμενη κατάσταση και τις εμφανείς βλάβες, που χωρίζονται σε δύο είδη:  α. Βλάβες σε κρίσιμα φέροντα δομικά στοιχεία λόγω κάποιας δράσης, όπως  σεισμός, διαφορική καθίζηση, κατακόρυφα φορτία κλπ.  β. Βλάβες  λόγω ελλιπούς  συντήρησης και κακοτεχνιών. Οι βλάβες μαζί και με άλλα στοιχεία του κτιρίου (πχ. Κανονικότητα κάτοψης και ύψους , αλληλεπίδραση με γειτονικά κτίρια κλπ.) καταγράφονται σε ένα ειδικό δελτίο (ΔΕ.Π.Ε.) με σκοπό να κατατάξει το κτίριο σε κατηγορία προτεραιότητας για περαιτέρω αναλυτικό έλεγχο.

Ο Β’βάθμιος προσεισμικός έλεγχος είναι μια πιο αναλυτική, αλλά γρήγορη μηχανική αξιολόγηση και γίνεται αν ο πρώτος οπτικός έλεγχος (Α’βάθμιος) δείξει υψηλή τρωτότητα ή σοβαρές ενδείξεις φθοράς, το κτίριο παραπέμπεται υποχρεωτικά στο επόμενο στάδιο. Με τον Β’βάθμιο έλεγχο υπολογίζουμε τον δείκτη προτεραιότητας ελέγχου. Στον Β' Βάθμιο έλεγχο δεν γίνονται αποκαλύψεις οπλισμών ούτε NDT σκαναρίσματα, η μεθοδολογία (σύμφωνα με τα έντυπα του ΟΑΣΠ) βασίζεται σε έμμεσες παραδοχές και μακροσκοπικά στοιχεία:
Το Έτος Κατασκευής (κανονισμοί κατασκευής): Αντί για πραγματικά σίδερα, ο υπολογισμός λαμβάνει υπόψη τον αντισεισμικό κανονισμό με τον οποίο μελετήθηκε το κτίριο (π.χ. προ του 1959, με τον κανονισμό του 1959, του 1984/85 κ.λπ.). Το έτος αυτό καθορίζει έναν αυτόματο συντελεστή που μειώνει ή αυξάνει τη βαθμολογία ασφάλειας.
Γεωμετρικοί Έλεγχοι (Δείκτες Τοιχωμάτων): Υπολογίζεται η επάρκεια των τοιχωμάτων (αν υπάρχουν) μόνο με βάση τα γεωμετρικά τους χαρακτηριστικά (πάχος και μήκος διατομής) σε σχέση με την επιφάνεια του ορόφου, χωρίς να κοιτάμε τι σίδερα έχουν μέσα.
Μακροσκοπικά Τρωτά Σημεία: Ο μηχανικός βαθμολογεί οπτικά την ύπαρξη γνωστών δομικών αδυναμιών, όπως:
Ύπαρξη πιλοτής (μαλακός όροφος).
Κοντά υποστυλώματα.
Μεγάλη εκκεντρότητα (στρεπτική ευαισθησία).
Κίνδυνος πρόσκρουσης με γειτονικά κτίρια (έλλειψη σεισμικού αρμού).
Φαινόμενα Κακοτεχνιών ή Διάβρωσης: Αν υπάρχει εμφανής διάβρωση οπλισμού (ξεφλουδισμένα μπετά, σκουριασμένα σίδερα), αυτό εισάγεται ως μειωτικός συντελεστής στη φέρουσα ικανότητα.

Ο Γ’βάθμιος έλεγχος αποτελεί την οριστική και πλήρη ποσοτική αποτίμηση του κτιρίου (Μελέτη Στατικής Επάρκειας με λήψη δοκιμίων/καρότα σκυροδέματος) και οδηγεί στη στατική ενίσχυση.
Είναι απαραίτητος όταν:·        
Ο Β’βάθμιος έλεγχος δείξει ανεπάρκεια: Αν ο δευτεροβάθμιος έλεγχος κατατάξει το κτίριο σε κατηγορία υψηλού σεισμικού κινδύνου.·        
Σχεδιάζεται αλλαγή χρήσης ή προσθήκη ορόφου: Αν θέλουμε να αλλάξουμε τη χρήση του κτιρίου (π.χ. από κατοικία σε κατάστημα/γραφεία) ή να χτίσουμε επιπλέον όροφο, ο νόμος επιβάλλει πλήρη έλεγχο στατικής επάρκειας με τον ΚΑΝ.ΕΠΕ.·        
Υπάρχουν εκτεταμένες αυθαιρεσίες: Κατά την τακτοποίηση αυθαιρέτων με τον Ν. 4495/17, για συγκεκριμένες κατηγορίες κτιρίων (π.χ. τουριστικά, συνάθροισης κοινού, βιομηχανικά, ή κατοικίες με πολύ μεγάλες υπερβάσεις) απαιτείται υποχρεωτικά Μελέτη Στατικής Επάρκειας.·        
Υπάρχουν σοβαρές βλάβες/σεισμόπληκτα: Μετά από έναν καταστροφικό σεισμό ή αν το κτίριο παρουσιάζει πολύ έντονη διάβρωση οπλισμού και καθιζήσεις που επηρεάζουν τη στατική του ευστάθεια.

Πότε είναι απαραίτητη η ενίσχυση του φέροντος οργανισμού (σκελετού) ενός κτιρίου;

Η ενίσχυση απαιτείται όταν κατα την διαδικασία της αποτίμησης διαπιστωθεί ότι  το κτίριο δεν εκπληρώνει τον επιθυμητό στόχο ασφαλείας (Στάθμη Επιτελεστικότητας). Ο έλεγχος αποτίμησης - ανασχεδιασμού απαιτείται σε περιπτώσεις, όπως:·        
(α) εμφάνισης σοβαρών ρωγμών, καθιζήσεων ή διάβρωσης του οπλισμού (σκουριασμένα σίδερα) σε μεγάλο βαθμό,·        
(β) μετά από έναν ισχυρό σεισμό,·        
(γ) όταν αλλάζει η χρήση του κτιρίου (π.χ. μετατροπή κατοικίας σε κατάστημα με μεγαλύτερα φορτία),·        
(δ) όταν σχεδιάζεται προσθήκη ορόφου, και·        
(ε) για τη θωράκιση παλαιών κτιρίων με βάση τους σύγχρονους αντισεισμικούς κανονισμούς.

TΟι κύριες μέθοδοι που εφαρμόζονται σήμερα είναι:
1.      Ανθρακονήματα (FRPs): Ελαφριά, εξαιρετικά ανθεκτικά υλικά που τοποθετούνται σαν «αυτοκόλλητα» χωρίς να αλλάζουν τον όγκο του κτιρίου.
2.      Εκτοξευόμενο Σκυρόδεμα (Gunite): Ιδανικό για καθολική ενίσχυση τοιχοποιίας ή υποστυλωμάτων (κολόνες/δοκάρια).
3.      Μανδύες οπλισμένου σκυροδέματος (Jackets): «Ντύσιμο» των παλιών κολονών με νέο σίδερο και μπετόν
4.      Μεταλλικοί Κλωβοί: Ενίσχυση κολονών με χαλύβδινα ελάσματα.

  Ο ΚΑΝ.ΕΠΕ. είναι το αυστηρό εθνικό νομοθετικό πλαίσιο που ορίζει πώς πρέπει να γίνεται η αποτίμηση της σεισμικής ικανότητας και ο σχεδιασμός των επεμβάσεων σε υφιστάμενα κτίρια από οπλισμένο σκυρόδεμα.
Για την πέτρα εφαρμόζεται ο ελληνικός κανονισμός ΚΑΔΕΤ, ενώ για τα μεταλλικά και τα ξύλινα κτίρια εφαρμόζεται ο Ευρωκώδικας 8 (Μέρος 3). Οι έλεγχοι εστιάζουν στην ποιότητα των υλικών (κονίαμα, ποιότητα ξύλου, διάβρωση χάλυβα) και στην επάρκεια των συνδέσεων.·        
Οποιαδήποτε εργασία ενίσχυσης απαιτεί υποχρεωτικά ειδική Στατική Μελέτη Επεμβάσεων εγκεκριμένη από την Πολεοδομία για την έκδοση της σχετικής Οικοδομικής Άδειας, εξασφαλίζοντας τη νόμιμη και ασφαλή θωράκιση του ακινήτου σας.

Γιατί πρέπει να κάνω στατικό έλεγχο αν δεν είναι υποχρεωτικός από τον νόμο;

Πέρα από τις νομικές υποχρεώσεις, ο στατικός έλεγχος ενός κτιρίου (ειδικά προ του 1985) προσφέρει Ασφάλεια Ζωής για εσάς και την οικογένειά σας, Προστασία της Επένδυσης πριν από μια αγορά ή ριζική ανακαίνιση (προλαμβάνοντας κρυμμένα κόστη ενισχύσεων) και Έγκαιρη Διάγνωση Φθορών (όπως η εναθράκωση του μπετόν ή η υγρασία στο ξύλο) που σταματά τη γήρανση του κτιρίου

Σύμφωνα με τον Ν. 4495/17, η μελέτη στατικής επάρκειας είναι υποχρεωτική κατά την τακτοποίηση αν το κτίριο στεγάζει χώρους συνάθροισης κοινού (καταστήματα, εστιατόρια, σχολεία, ξενοδοχεία κ.λπ.) ανεξαρτήτως του μεγέθους της αυθαιρεσίας, καθώς και σε κατοικίες με μεγάλες υπερβάσεις δόμησης (π.χ. αυθαίρετη προσθήκη ορόφου).

Κατά κανόνα, όχι, το κτίριο δεν είναι κατοικήσιμο κατά τη διάρκεια των εργασιών. Η ενίσχυση του φέροντος οργανισμού (φέρουσας τοιχοποιίας ή σκελετού από σκυρόδεμα) είναι μια βαριά κατασκευαστική διαδικασία. Για να αποκαλυφθούν και να ενισχυθούν τα δομικά στοιχεία (κολόνες, δοκάρια, θεμέλια), απαιτείται σχεδόν πάντα το γκρέμισμα των τοίχων πλήρωσης (μεσοτοιχίες) στα σημεία επέμβασης, η αποξήλωση κουφωμάτων και η καθαίρεση όλων των επιχρισμάτων (σοβάδων). Η παραγωγή σκόνης, ο έντονος θόρυβος, οι κραδασμοί και η προσωρινή κατάργηση της μόνωσης και της ασφάλειας του κτιρίου καθιστούν τη διαμονή στο χώρο αδύνατη και επικίνδυνη για τους ενοίκους..

Θέλετε να Ελέγξετε τη Στατική Επάρκεια του Ακινήτου σας;

Μην αφήνετε την ασφάλεια του κτιρίου σας στην τύχη. Είτε πρόκειται για τακτοποίηση αυθαιρέτου, αλλαγή χρήσης, είτε για τον προσεισμικό έλεγχο της ιδιοκτησίας σας, η ομάδα μας αναλαμβάνει την πλήρη τεχνική και υπολογιστική κάλυψη για κάθε τύπο κατασκευής (Μπετόν, Τοιχοποιία, Μεταλλικά, Ξύλινα).